Voor u geselecteerd uit Energeia Energienieuws

9 augustus 2011
WAGENINGEN (Energeia) - De één is er dol op, de ander moet er niets van hebben. Zeevogels hebben zo hun eigen opvatting over windmolens. Dat blijkt uit een onderzoek dat Imares, het maritieme onderzoeksgedeelte van de Universiteit van Wageningen heeft gedaan in opdracht van Shell en Nuon naar hun gezamenlijke offshore windpark Egmond aan Zee. Per saldo, concludeert Imares, is het voor dieren best goed toeven in de beschermde omgeving van een windmolenpark op zee.

Aalscholvers worden blij van offshore windparken. (Bron: Imares)

Of dieren te lijden hebben van een windpark op zee is vaak discussiepunt bij de ontwikkeling van plannen voor nieuwe parken, en het wel of niet verstrekken van een vergunning. Hoe houden vissen zich onder al het boorgeweld in de constructiefase en raken vogels niet helemaal van hun à propos als er opeens torenhoge gevaartes op hun vliegroute staan? Het is niet uitgesloten dat geluidshinder in de bouwfase inderdaad een verstorend effect heeft op bepaalde fauna, stelt Imares. Metingen die laten zien dat dieren uit de buurt blijven in en kort na de constructiefase leiden tot die conclusie.

Maar staat dat park er eenmaal, dan is het vaak goed toeven voor de beesten die onder en boven zee leven. Het vormt volgens Imares een "nieuw natuurlijk leefgebied voor bodemdieren zoals mosselen, anemonen en krabben en leidt daarmee tot een hogere biodiversiteit". Vissen kunnen er wegkruipen, uit de buurt van vissersboten. De kabeljauw bijvoorbeeld kan een windpark volgens de onderzoekers als schuilplaats gebruiken. Dat gegeven leidde er al eerder toe dat vissers bakzeil haalden bij de rechtbank, toen zij de komst van nieuwe windparken poogden te dwarsbomen door te stellen dat de visstand er onder te lijden zou hebben. Niks ervan, oordeelde de rechter, het omgekeerde lijkt voor sommige vissen eerder waar; ze gedijen goed bij een offshore park.

Voor bepaalde vogelsoorten gaat dat ook op, blijkt uit het rapport van Imares, dat veel teruggrijpt op literatuur over eerder wetenschappelijk onderzoek naar turbines op zee en het effect op fauna. Aalscholvers bijvoorbeeld blijken dol op de windparken te zijn, en zoeken ze bewust op. Meeuwen laat het volgens de onderzoekers koud of er nu wel of geen draaiende wieken in hun buurt zijn. Maar er zijn ook vogels, zoals de Jan-van-Gent, die bewust wegblijven van de windmolens. Zowel voor lokale zeevogels die in de omgeving van Egmond aan Zee 'wonen' als voor trekvogels die er af en toe langs (kunnen) komen geldt: er zijn fans en haters. Als het om windmolens gaat zijn zeevogels dus eigenlijk net mensen.

Vogelbescherming Nederland reageert door te stellen dat bij elk nieuw park dat gebouwd wordt, goed moet worden gekeken naar wat voor vogels er hun rustplaats hebben en hun eten zoeken. Greenpeace kan zich in grote lijnen vinden in de conclusies van Imares. "Windparken op zee zijn een goede keuze wat betreft alternatieve energiebronnen. Je moet wel goed kijken waar je ze precies neerzet. Niet in natuurgebieden bijvoorbeeld."