Dossier

Ook hier werd flink geamendeerd. Het gevolg is dat de wet veel meer geworden is dan alleen een meterwet. Zo beschermt een aangenomen amendement (nummer 7) van Paulus Jansen (SP) de consument tegen de kleine lettertjes van energiecontracten. Energieleveranciers moeten consumenten allemaal een standaard contract gaan aanbieden. Dit modelcontract wordt door de NMA opgesteld.

Verder werd een amendement (14) van Jos Hessels (CDA) en Diederik Samsom (PVDA) aangenomen waardoor duurzame energieproductie, met bijvoorbeeld zonnepanelen, in huis aantrekkelijker wordt. Bij het sturen van de rekening moet eerst alle productie, tot een maximum van 5.000 kWh, van het verbruik worden afgetrokken. Over het meerdere boven 5.000 kWh moet een redelijke vergoeding worden betaald. Nu geldt een absoluut maximum van 3.000 kWh. Afnemers die daar net boven vallen verliezen hun recht op saldering.

Een ander amendement (33) van het duo werd ook aangenomen. Die gaat over het tijdig sturen van rekeningen door netbeheerders. Een vordering vervalt als die niet binnen twee jaar betaald is, zo staat er nu in de wet. Het amendement zorgt ervoor dat de rekening binnen twee jaar gestuurd moet worden. Als dat gebeurt moet de klant betalen. De regering wilde van het woordje 'vervaltermijn' 'verjaringstermijn' maken, maar dat gaat niet door. Een netbeheerder kan namelijk makkelijk onder het einde van een verjaringstermijn uit komen.

Een derde amendement (30) van Hessels en Samsom bepaalt dat de minister de eisen waaraan de meter moet voldoen moet vaststellen. Ook SP en VVD sloten voor de gelegenheid een coalitie met succesvol resultaat. Hun gezamenlijk amendement werd aangenomen. Hierdoor blijft het mogelijk om bezwaar en beroep aan te tekenen bij het College van Beroep voor het Bedrijfsleven tegen de door de NMA vastgestelde Informatiecode.

Het breed gedragen amendement van VVD, SP en Groenlinks om mensen de keuze te geven of ze al dan niet een slimme meter willen haalde het niet, naar verluidt omdat Samsom een visie heeft. Het gevolg is dat een afnemer een slimme meter van de netbeheerder niet mag weigeren, maar hij mag weer wel, vlak daarvoor, naar een andere partij stappen om te vragen of die een slimme meter wil installeren. Of zoiets. Hier is nog uitzoekwerk voor Energeia weggelegd.

Minister Van der Hoeven van Economische Zaken kwam vlak voor de stemming nog met een nota van wijziging in antwoord op de kritiek van het CBP op de wet. De wijziging komt er op neer dat de afnemer toestemming moet geven als de netbeheerders de gegevens op uur- of kwartierbasis aan energieleveranciers verschaft. De gegevens op dagbasis, week-, maand-, kwartaal- of jaarbasis mogen wel vrij worden overlegd. Gegevens aan derden mogen in het geheel niet worden overlegd zonder toestemming.

Er werd ook nog een onmogelijke motie aangenomen van Hessels en Samsom die stelt dat de totale kosten van de gas, water en licht voor de consument niet mogen stijgen als gevolg van de hele operatie. Het is natuurlijk niet te bepalen is wat die totale kosten zijn van energie en water en of ze als gevolg van de meterwet of als gevolg van andere factoren stijgen. Ook is niet duidelijk aan wie de motie is gericht is. Als die aan de regering is gericht, zal die met wetgeving moeten komen, wat de vraag oproept waarom de partijen zelf niet met een amendement zijn gekomen.