Commentaar

Uit het rapport van de Europese Commissie over de emissiecijfers over 2008 kun je afleiden dat Europese bedrijven het eerste halfjaar door de schaarste aan emissierechten vanaf 2008, flink hebben moeten besparen of bij moeten kopen. Vanaf sptember kromp de economie voor een aantal productiesectoren. Men ging massaal verkopen, waardoor de prijs erg daalde.

Wat betekenen de cijfers?
Omdat de totale emissieruimte over 2008-2012 10% beneden de emissies van 2005 is, was er een grotere kans op een tekort. Het tekort in 2008 was 4%. Wat de prijs nu gaat doen, hangt af van de vraag of bedrijven al rekening houden met het tekort dat tegen 2012 weer verder toeneemt of dat ze oog hebben voor de recessie nu en liever het overschot over 2009 al cashen.

Société Générale vindt de CO2-markt 'bullish' en verwachte sterke stijgingen. Société Générale en Deutsche Bank gaan uit van een schaarste tot aan 2012 van maximaal 80 Mton, terwijl men voor de recessie uit ging van 200 Mton. Barclays Capital verwacht dat de recessie lang aanhoudt en verwacht dat er een overschot van 20 Mton is tot 2012.

Voorspellen wordt lastiger
De verwachtingen liggen ver uit elkaar - van 14 tot 44 in 2012 - en het wordt steeds moeilijker een toekomstplaatje te schetsen. Onbekend is hoe lang de recessie aanhoudt en welke emissiehandelsectoren het vooral treft. Maar bovendien speelt er een aantal factoren die specifiek zijn voor de CO2-markt:

• Een statistisch berekend overschot aan emissierechten komt vaak pas veel later of helemaal niet op de markt. Bekend is dat Poolse bedrijven een overschot hebben; dit is nog niet op de markt aangeboden.

• Bedrijven ontwikkelen heel eigen en verschillende strategieën voor emissiehandel. Sommigen zijn heel actief op de markt, anderen minder, weer anderen handelen een keer per jaar, terwijl weer ander hun CO2-maatregelen jaren uitstellen. Een hoge CO2-prijs heeft baat bij bedrijven die forward looking zijn, maar voor veel bedrijven is cash king en die bedrijven stellen een strategie voor de CO2-markt uit.

• De CO2-markt is geen emotie-markt, maar een compliance-markt. Uiteindelijk moeten bedrijven tijdig over emissierechten beschikken om te kunnen opereren. Dat leidt tot grote pieken. We zien we nu een sterke stijging in de emissieprijs, omdat bedrijven in mei de rechten moeten inleveren en eventuele tekorten moeten aanzuiveren. Dat doet zich jaarlijks voor. En we zullen een grote piek in 2012 zien: het laatste jaar voor 2013, vanaf wanneer de meeste emissierechten niet meer gratis verstrekt worden.

Korte-termijnverwachting
Ik denk dat we de komende tijd een combinatie van strategieën zien, zo veel mogelijk cashen nu, en later terugkopen – dus short gaan-. Als de Poolse bedrijven hun rechten aanbieden is een prijs onder EUR 10-9 mogelijk; net zo laag als het all time low in februari. De lange termijn is rooskleuriger voor de CO2-prijs.

Er is inderdaad sprake van 'uitstelgedrag'. Het dagvolume verhandelde contracten voor de levering van emissierechten in december 2012 [nu 20 miljoen ton] neemt sterk toe. De prijs is volgens Société Générale dan ook hoger dan gebruikelijk, dus meer dan carry cost interest voor contracten over levering na drie jaar. Men noemt deze prijsverhouding tussen 2008- en 2012-contracten super contango.